Laser perubatan, laser veterinar, laser pecahan Co2 untuk haiwan

Melindungi nyawa dan kesihatan manusia dan haiwan merupakan isu yang sentiasa diberi perhatian oleh doktor dan bidang (biokimia, biofizik, biologi, dll.). Perkembangan kaedah bukan invasif, bukan toksik dan bebas pencemaran untuk rawatan pelbagai penyakit merupakan hala tuju saintis dari kalangan perubatan di seluruh dunia. Usaha sama mereka telah menemui teknologi baharu termasuk laser. Oleh kerana sinaran laser mempunyai sifat istimewa iaitu puncak tunggal, berkaitan, keamatan dan arah, ia telah berjaya digunakan dalam perubatan manusia dan perubatan veterinar.

Penggunaan laser pertama dalam kalangan doktor haiwan adalah dalam pembedahan tekak anjing dan kuda. Keputusan yang diperoleh dalam kajian awal ini telah membuka jalan untuk penggunaan laser dengan laser pada masa ini, seperti haiwan kecil yang menyasarkan reseksi hepatoba, buah pinggang yang dibuang sebahagiannya, reseksi tumor atau pemotongan (di bahagian abdomen, payudara, payudara, otak). Pada masa yang sama, eksperimen laser untuk terapi kuasa cahaya dan fototerapi laser untuk tumor haiwan telah bermula.

Dalam bidang terapi kuasa cahaya, hanya beberapa kajian yang telah diterbitkan dalam kajian sel kanser esofagus anjing, sel kanser mulut anjing, kanser prostat, kanser kulit dan tumor otak. Sedikit kajian ini menentukan batasan terapi fotoretik dalam onkologi veterinar. Had lain berkaitan dengan kedalaman penembusan sinaran yang boleh dilihat, yang bermaksud rawatan ini hanya boleh digunakan untuk kanser superfisial atau memerlukan sinaran selang masa yang dalam dengan gentian optik.

Walaupun terdapat sekatan ini, kajian klinikal telah menunjukkan bahawa terapi kuasa optik yang diperlukan untuk kecekapan rawatan yang sama mempunyai beberapa kelebihan berbanding terapi radiologi. Oleh itu, fotototerapi dijangka menjadi alternatif dalam perubatan veterinar. Pada masa ini, ia telah digunakan dalam pelbagai bidang.

Satu lagi bidang aplikasi laser dalam perubatan ialah fototerapi laser, yang diperkenalkan oleh MESTER et al. Pada tahun 1968. Rawatan ini telah menemui kebolehgunaan rawatan dalam bidang veterinar: penyakit osteomikopik (artritis, tenditis dan artritis) atau luka lumba kuda, penyakit kulit dan pergigian haiwan ternakan, serta leuotinitis kronik, tendonitis, granuloma, luka kecil dan ulser haiwan kecil.